• Şiir,  Yazdıklarım

    Tüm Renkler Hüzün Şimdi…

    Gökyüzünün rengi kayboldu senden sonramavisi yok,beyaz yok…mekana yansıyor bir dem fırçadarbesi grimsi bir hüzün…Ufuk tüm kızıllığıyla üzerime çöküyorözledim…ve de korkuyorumki tüm kızıllar hayallerimi baltalayacak sanki…Ötelerden yüreğime hasret hücum ediyorneredeyse fışkıracak kalbimsitemler varhayata,kadere,en çokta kendimefark eder mi? nafile sitem neye yarar? Düşünme…Zaman yaramaz bir çocukbir o kadar da hızlıhesap vermiyor kimseyeömür bitiyor ellerimde solan gençliğimleçaresizim…/Ve kaçıncı ömürdür yokluğun? kaçıncı vuruşun onikiye? sayamadım…kuytularda bulanıyorum ben,en kuytusunda hayatın sensizliğe…/Üzülme…Bir ses var düşlerimde,bir tılsımneredeyse koparıp alacak beni benden…biliyorum…Merak içerisinde ruhum her zerresincesevgili! oralara da yağıyor mu hüzün? sen de ıslanıyor musun benim gibi? kandırıyor mu seni de ebemkuşağı? en pembesiyle? Söyle…Ben nereye baksamyine,her yerde sen varsın…hala sen…ben sana adandım sevgiliyalan değil bak…yine hayalimde,en tatlı haliyle,sıcacık rengin…Yenilme……Bu hüznü ikimize pay etsek eksiktitek başına sana çok.üzülme…bana hakkın geçmedi sevgilim….

  • Şiir,  Yazdıklarım

    Ömür…

    Bir sonbahar yaprağı ömür, Mayhoşane bir çöpçü süpürgesinin üflediği, Hayal mevsimindeyiz gönül, Gelir geçer hanı değil ki bu yürek… Aldırma karanlık iklimlerin küf kokan soğuğuna, Gün gelecek elbet mutluluğa açılacak kapılar, Hüzün yağmuru dinecek kalplerimizden, Sarhoş sabahlayışlar bitecek… Matemi dinecek akşamlarımızın, Korku dolu rüyalar bitecek. Hülyalara yelken açmanın verdiği damak tadı, Elbet birgün bize de uğrayacak…

  • Şiir,  Yazdıklarım

    Min’el Âşk…

    Bir duygu muydu aşk yalnızca, dimağımın bildiğiSende bulduğum şey huzur ki ömrümce aradığımO şuh bakışlarında ah!Gizlenmiş meğer minel aşk… Ve sen…Her damak bir tat,Her dem bir vecd-i ahire,Her damlada bir cânsın,Yüreğim sende bî cân,Derman yaralı kalbime sevdan… Ey yar! halet-i ruhiyem feci haldeAma gözlerim sende görür tek çerağMüşkülden çıkarsan, koymasan beni bu haldeHasretin istikbalime hüzünden bir çağ… Ey gül-i ruhsar,Cesede bir ruh elbisesi gerek,Gel ey yâr, sen sar…İşlesin tüm ateşin, bedenime…Aslı’nın Keremi, Leyla’nın Mecnun’u varİzin ver ben de senin gönlüne olayım yâr… Aşkın bende öyle bir ahval,Gönül hep elem,Maksuda erdir artık,Şair ettin, kalmadı devranda,Sıcak bir aguş… Ey yâr arş-ı alaya çıkar yüreğimi,Yağmurun taşırdığı nehirlere döneyim…Yalana meylet tüm bildiğimi,Ferman buyur, dizlerinin dibinde öleyim… Cân yâr…Yaradan aşkı sana yakıştırdıBende ezelden ebedi mabedim eyledi…Ey huril-ıyn, köleyim gözlerine,Şu yarama bir nevaziş eyle,Nâzanın yetti artık, bu acziyetime… Sana gönül verdim ise,Harap eyle, yık mı dedim?Birer, birer ömrü alıp daKemkıymet sat mı dedim?Neden dinlemezsin,Sarayımın terennümünü? Ey minel aşk!Duy feryadımı…Bir yaradana razı, bir de sana bu can…İstersen sev çokça, ister karar kıl azı…Zulmün bile güzel dedirtmez aman… /…Aşkın kalbimi nuş eyledi,Yaktı gönlümü yas eyledi,Gözüm yaşı aş eyledi,Veda…

  • Meczûpnâme,  Yazdıklarım

    İnsan; bir damla kan ve bin endişe…

    Yaratılmışların içinde en eşsiz varlık insan üzerine biraz yazmak istedim bu sabah. Kendini bulmuş, hala arayan, ruhundaki tılsımı çözmeye ömrü boyunca gayret eden, etmeyen insanı biraz anlatmak istedi içimdeki “yaz” diye dürtü. Yaratılışındaki biyolojik bütün donanımın, dünyadaki son teknolojilerin bile erişemeyeceği bir mükemmeliyetle varedilen insan, sadece bir biyolojik varlık elbette değildir. Yürek dediğimiz biyolojik aksesuar ruha entegreli olarak çalışır ve beyni yönetir. İyi bir ruha sahipse beyin, iradeye muktedir mesajları gönderir. Biz bu dışarıya yansıyan irade sonucu mesajlara, müeyyidelere “amel” adı veririz. Bu sonuçlardır bizi manevi hazza veya azaba ulaştıran. Hayat, insanı hep imtihanlarla yoğurur, yorgun düşürür. Buna direnmek ise onun ruhunu ve yüreğini ne derece yetiştirebildiği, en büyük sermayesi olan zamanı nasıl kullanıp neye harcadığı, kainat reçetesindeki ilaç ve tavsiyelere uyup uymadığı ile alakalıdır bence. Çünkü ömür bir gün son yazacak. Ve o adaletli teraziye yürek ve ruh harddiski konulacak, bütün yazılım hatalarıyla, önlem almadan ruha sızdırdığı virüslerle gözler önüne serilecektir. Nitekim geri dönüşümü kapatılmış bir bilgisayar gibi “Error!” hatasının ruh yakıcı pişmanlığını kamçılayacak, nitekim artık hiçbir yakarışa faydası  olmayan “an” dan dönemeyeceği onu o hesap gününde yıkacaktır. Farkındalık…